Evindar
Son zamanlarda Kürtlerin, Kürtçe okuyup yazmaya doğru bir yöneliminin olması sevindirici
olmakla birlikte istenilen düzeyde değil. Var olan ilgi de Kürtçeyi
doğru ve eksiksiz kullanma ve yazma şeklinde seyretmiyor.
Bilindiği gibi Celadet Bedîrxan`in Kürtler için yazmış
olduğu bir alfabe vardır; bu alfabeyle "Kurmancî" nin bütün
lehçe ve agızlarını, seslerini yazmak mümkündür. Buna
rağmen Kürtçe yanlış ve eksik yazılabiliyorsa bu bazı
seslerin yanlış duyulmasından ve algılanmasından
kaynaklanıyor; bu özellikle Orta Anadolu Kürtleri arasında mevcut.
Şimdi Xelka özgülunde bunu ele almaya çalışalım:
"Haye haye keke min haye
Hiro sise ne,dibare;berf û baye
çûme sere pire,peze te yî teye
Bisk berdaye mîna gayî cutaye" (Rehma Xofe)
Yukarıdaki dörtlük Xelka Kürtçesine ait bir türküdür.
Kürtçe yazıldığı gibi okunur ve söylendiği gibi
yazılır; şimdi yukarıdaki dörtlüğü
yazıldığı gibi okuduğumuz zaman sanki Xelka toplumu
içinde konuşulan Kürtçeye benzemeyen bir Kürtçe gibi gelir bize. Oysa
öyle değildir; sorun bazı Kürtçe seslerin değişik
lehçelerde farklı telafuz edilmesinden kaynaklanıyor.
Orneğin bunlardan
bazıları "A", "E" ve "O" harfleridir.
1) Bazı lehçelerde "A" yuvarlatılarak söylendiği için
Türkçedeki "o" harfine yakın bir ses verdigi için çoğu
kimseyi yanıltıyor ve "o" harfi kullanılarak
yanlış yazılıyor.
Ornek: Mala Birangî
Min (Kardeşimin Evi)
2) "E" harfi gene Türçedeki "A" harfiyle
karıştırılıyor bazen, bu da "E" harfinin
gene bazı lehçe ve ağızlarda farklı aksan ve telafuzdan
kaynaklanıyor; bu yanılgı "E" yerine "A" nin
yazılmasına neden oluyor.
Ornek: Mala Etkê Min
(Annemin Evi)
3) Son olark "O" harfi Kürtçe ye özgü bir telafuzla söylendiği
için gene Türkçe deki "U" ile
karıştırılıyor.
Ornek:Dol (Davul),
Mori(Boncuk)
Bu sesler doğru ve iyi algılandığında özellikle Orta
Anadoludaki Kürtçe doğru ve eksiksiz yazılacaktır.