KABÛS
...
Ji xwe re li nava gund digeriyam... Wekî carên berê, min dît ku kenefa me ya
bêavrêj dîsa di ser re çûye û pîsî li her derê belav bûye. Min bi her
du firnikên pozê xwe girtin û berî da mala Sofî Brahîm ku wekî her sal,
em bavêjin dawiya terextora wî û bibin li çolê vala bikin... Min çawa berê
xwe dayê, ez û sofî Brahîm qoça qoça li hev rast hatin. Bi riha xwe girtibû
dihat. Me li hal û wextên hev pirsîn..Çend gavekî li kêleka me, mirovekî,
li ser nigan, xwe berdabû erdê, destê xwe dida çiravê, dianî ber pozê xwe
û bêhn dikir...
Min
got :
-Rojbaş
mêriko!... Te xêr e, morîkên diya te qetiyane li van deran?...
Wî
jî :
-Hello,
rojbaş Gulê!... Ji acizî ez bîstekê ji xwe re li van deran digeriyam...
Min got hela bê rewşa demokrasiyê çawa ye!
Min
:
-Wey
welcom, tu bi xêr hatiyî, ser seran, ser çavan Kak Pûş...
Di
ber xwe de min got:
-Navê min ji ku dizane?... (bi dengê bilind) Çima te negot ez têm, meyê tevî hemû eşîr û malbata xwe, hûn pêşwazî bikirina, hela ka were em herin cem me çayekê vexwin!..
Û min got :
-Terexora
sofî Brahîm xera bûye, gelo hûn nikarin a xwe bidin; wek du-sê
saetan karê me pê heye?... Li qisûra me nenere, me ev derinan hinekî
herimandiye!
Tilî
li ber poz, kire fişefiş, bêhn kir û got :
-Terextor
û ne tiştekî dinê!... Artêşa xwe dişînim ji bo sixleta te!...
Him
kêfa min hat, him jî şaş bûm.
Min
:
-Spas,
bila artêş bimîne, tu hew terextorê bişînî, bes e...
Ji
me bi wê de, mêrikekî din, ber me ve hat.
Mêrik
:
-Hi,
my friends!... Yanî, silav hevalno!... Hûn çawan in, baş in?
Min
jî :
-Hay
hay!... Mala Xwedê ava, em baş in, tu çawa yî?
Wî:
-Bi
dîtina we ez baştir bûm...
Ez
ber ve wî de çûm.
Min
:
-
Kek Bilik?... Tu yî? Wey welcome, pirî come (kom), li vê derê kom... xêr e
tu û van deran? Gur li ku miriye?
Wî
:
-Wele
nebêje... Ez li malê, ji rûniştinê aciz bûm, min got hela ez bîstekê
derkevim, li ser xwe bigerim, bê çi heye, çi tune li rûkala dinyayê...
Min
:
-Wele
saxiya te û canê te!... Em gişk baş in, zarok destê te gez
dikin; tenê kenefa me hinekî di ser re çûye, mala wî ava be, Kak Pûş
wê terextora xwe bide, em vî pîsîyî jî biavêjin, tu derdê me namîne.
Dest
da erdê, bir ber pozê xwe.
Wî
:
-Terextor
çi ye, ez qemyonê ji te re bişînin, her tişt li oxira te ye...
Xulamê te be, ez sibê wezîrê karê derve ji te re bişînim!
Gotina
“xulamê te be“ baskên min bilind kirin. Ez rebena xwedê, gava bavê min
bang li min dikir, gotina wî ya xweş, digot :
-Gijê
were tûya!...
Çi
mirovine camêr bûn... Em çûn ber beroşkê mala me, min çayê dem kir,
anî.
Min
:
-De
ka kerem kin, destê xwe bişon!
Wan
(bi he re) :
-Hewce
nake!... spas!...
Min
hinekî şerm dikir ji ber wî pîsiyî, wê çiravê... Çaya wan da ber,
vedixwarin. Min îskanek jî danî, her ku çaya wan diqediya, a di binî de
dima, berdidan hundurê wê. Şêwir geriya û xweş bû...
Min
dît di ser malên pêşiya me re, yek li ser şûjdê, tizbîyek, hin
nifte mifteyên kevn, kêr, cawbir, birek, tevşo û gelek alavên zingarî
pê re, difire û tê. Hat xwe li cem me danî.
Mirovê
li ser şûjdê:
-Esselamin
eleykum birayên min ên file û delal!
Wan
jî (bi hev re) :
-Xêr
e Teyo, çêleka te wenda bûye?
Teyo:
-Bawer
kin min bêriya we kiriye... Hûn dizanin, ez dimirim, direhelim ji bo xatirê
we!”
Hat
xwe da kêleka me.
Pûş
hêdîka bi kumê wî girt, danî jêrê û got :
-Hêy
hêy, kêfa me gelekî ji te re tê, gava tu li vê derê bilûsî...
Teyo
rûnişt li wê derê û bi tilîkan kete pozê xwe, tilîk neçûnê, bi
tizbiyê ketê...
Pûş:
-Bilik,
gelo kalîta wê çawa ye?
Bilik,
devê xwe vekir ku bipeyive, bi dengekî bilind,
Teyo
:
-Pîrka
kalikê diya min, bi eslê xwe ji Kerkûkê ye, hîna nîvmehî, Rahmetiya Pîra
Asenayê, wê di nava pêçekê de, ji Asiyaya dûr tîne, li wir datîne. Ji
ber ku Pîra min a pîroz Asena stewr e û zimanê lazkî ji bîr kiriye, wê
davêje çolekê. Ew jî li wê derê bi devkî dikeve ser çirava petrolê,
vedixwe û mezin dibe... Loma ez bawer im, ji şîrê diya min biqewttir e.
Bilik
:
-Kê
hestî avêtiye ber viya?...
Pûş
rabû, bi kumê wî girt; hinekî din li dûr danî...
Teyo
:
-Na
na kuro na, mirim ji derdê we... Ka çayekê!...
Bilik:
-Şîrê
dêlegurê vexwe!
Pûş
dîsa lê vegeriya, ew îskana ku çaya di binê îskanan de dima berdidanê,
dayê... Qey sar bû, bi carekê, bi ser xwe dakir, bû xulqexulqa qirikê û
got :
-Elhemdûlilla...
kola...
Pûş:
-Bijî,
birayê min ê musulmanê demokrat!... û devê xwe bir ber guhê Bilik, tiştek
jê re got.
Pûş
:
-Baş
e Bilik, binere!... destê xwe bir ber pozê wî.
Bilik
jî:
-Rast
e, gelekî baş e!...
Û
destê xwe da ber pozê Pûş, got:
-Baş
bêhn bike, ji ya herî qenc e...
Min
:
-Heyran,
hûn qala çi dikin? Wî gûyî didin ber pozên hev?...
Pûş
û Bilik bi hev re:
-Me
qala demokrasiyê dikir. Em bawer im van deran demokrasî divê...
Min
jî :
-Heyran,
welleh me li vê derê terextor divê... Tiştê hûn didin ber pozên hev jî,
gûyê zarokan e... Jixwe, ez demokrat im û mêrê min jî feodal demokrat e...
Pûş
:
-Gijê
bêhişê, tu “gû û petrolê” ji hev nas nakî...
Min jî, piçek da ber devê wî û got :
-Pûşo,
piraqilo, wele tu jî, “ewkê xwe û masiyan” ji hev du nas nakî! Hela ka
carekê tahm bike, bê çi ye?
Teyo ji cihê xwe :
-Wexta
ku hûn li petrolê nefikirin, petrol tune ye!..
Pûş
:
-Hoşt...
Bilik
:
-Belê,
me gotibû ev derina gelekî ji demokrasî û şarezatiyê mahrûm maye. Çi
bikin gelo?...
Teyo
:
-Û
kalikê pîrika diya min jî, bi eslê xwe ji Mûsilê bû... Hingî li navbera
wê û Kerkûkê, di ser xetên sor re diçe û tê, avis dibe, rahmetî!...
Pûş:
-Zor
spas Gulê ji bo çaya te... Ez sibehê terextorê tevî çend xebatkaran ji te
re dişînim...
Min
got :
-Na
na, malik ava... Û heger hûn tiştekî ji min re neşînin, ezê
spasdarê we jî bimînim. Oxir be, şîva we birxur be, kevçiyê we
nelazim e!...
Min
dît Teyo kêreke zingarî avêt, got “tereqqq!” li nîvê çaydankê min
ket... Paşê bang kir:
-Xetfiroş
hat! xetên min hene! Xetên erzan û belaş!...
Bilik
:
-Ma
wisa dibe Gula delal, ji bo te ez qemyonan bişînim...
Min
:
-Zor
spas, min navê!... Û hew min dît Teyo îskana min li dîwêr xist û dest bi
stranekê kir:
Xetên
soorrr, şetên sooor,
ketin
nava şerbetê betên koorrr...
Pûş
rabû ser piyan, telîsek derxist, xiste serî û avêt wagona alavan a trêna
postê ku li ser riya Kerkûkê bû... Vegeriya û got:
-Em
li ku mabûn?
Min
:
-Li
ser riya Helebê...
Bilik:
-Çi
îşê me ye li wir?
Min
:
-Em
li nalê keran digeriyan...
Pûş-Bilik
bi hev re:
-Belê...
Me gotibû demokrasî...
Min:
-Na!...
Min gotibû kenefe!...
Wan
:
-Demokrasî!!!...
Min
:
-Kenefe!!!...
Min
hew carekê dît ku
bi
sedan tanq û top û balafir
Li
ser, mirovên kêmaqil
girtin
ser gund û li çaraliyê mala me, xelek çêkirin.
Ez
çûm pêşiya wan û bi her du destan qîrîyam, min got:
-Go
home, here kenefe (go hom hîr kenefe)!!!
Wan
jî li min vegerand :
-Here
good, demokrasî!...
Min
:
-No
no, here ne good! ... Gû... kenefe!...
Wan
:
-Yes,
here good, demokrasî!...
Hew
min dît Teyo di şibaka trênê re tevşo avêt, hat got “tereqqq!!!”
li serê min ket. Negihişt ku stêrk li ber çavên min bireqisin, diya min
bi şîmaqa li rûyê min dixist û digot:
-Hêşiyar
be keçê, çi kenefe kenefa te ye?...