(Hinarok)
Herem:
Xelkedondurma
Berhevkar:
Uskê Cîmîk
Ji devêFatê Umî Cîmik
03.12.2004
Çi
heye û çi tuneye. Li gundekî merek û keçkekê wî çar salî hebûye. Dayîka
we zûva miriye. Ev sewi maye. Navê wê Hev Henar(hinarok) bûye. 
Gup
û levên we sor bûne ku loma, wê ra gotine, "Hev Henare".
Roke,
bavê Hev Henare zewicîye. Jina wî, Hev Henar qe heznekiriye. Wê, her ro diavêtiye
we. We, karê malê tim bi we dikirîye. Her ro bi gumgumên gir ev dikişandîye
ser kanîye.
Salek
derbas bûye. Daşîra we, dergûşek anîye dune. Ev dergûşa jî
keçik bûye û pirr neçe bûye. Bav
û Daşîr, ji we pir hezkirine. Ew, bi hengiv, bi şîr û şêkir
mezin kirine.
Herdû
keçik, mezin bûne û hatina berzewace. Her ro xuzgînî
hatina mala van lê,
ji Hev Henare bêtir, qet kesî keçka daşîre, ji xwe ra nexwastine. Daşîra
Hev Henare jî gotîye; «heta Keçka min nere mer, ez Hev Hevnare nadim tu
kesî.»
Roke
lawikê mîr, hatîye ser kanîye ku hespê xwe avde. Wî, li ser kaniye Hev
Henar dîye û dilê wî ketiye we. Lawikê mîr, êdî her ro hatiye ser kanîye.
Roke ev dîsa hatîye ser kanîye. Wî, ji we ra gotiye: "Hev Henare, gupik sore,
di demeke nezîk da, dê û bavê min tene mala we.
Wê
gotiye:
Ezê
sibe zû rabêm
Ber
male rêş kim, av dim
Li
ber neynîka rûnim
Por
şekim, bi du guliya kim
Wê
gotiye:
Ji
fîncanên Helebe
Bi
qehveye Yemene
Bi
dilê Hev Henare
Ji
wan ra amade bikim
Roke,
Dê û Bavê wî, çûne mala Hev Henare. Li
mala bavê Hev Henare bi hurmet, bi qîmeteke rind li oda mîvana, li ser
minderan ew runistine. Van,
şor dirêj kirine. Van, qehve ji dest Hev Henare vexwarine. Paşe bavê lêwêk,
ji berîya xwe gûstirkek derxîstîye û gotiye: Em bo xîre hatine cem we.
Eger qismete, keçka te ji lawkê me ra dixwazin.
Bavê
Hev Henare gotiye; Qedera keçika, a xudanaye, qismetên wan a xelke ye.
Daşîr,
bi hêrs ketiye, lê qe tiştek nekiriye. Mîr û stî li hemberî we rûnistine;
de ma bê "ez Hev Henare nadim."
Mala
lêwêk, çal ro û çal şeva li dole xistine û ew kirine bûk. Lawikekî
wan por zer bûye. Li gora
edeta zerekê bi hanîye wî da kirine.
Roke,
Hev Henar bi dergûsa ve çûne mala bavana. Ew, li vir mahek mane. Daşîra
we, ji Hev Henare ra gotîye: Keçka min delalê, were ez serkê te bişum.
Wê
ev kiriye teşta serşuştine. We, bi gile û bi saûne ew şuştîye
û bi dizkî lapek derzi kiriye nav porê Hev Henare.
Û
ji Xude, Hev Henar bûye Pepukekê.
Daşîr gotiye; 'here bicehme, ma têyr û baz te bixwin.'
Pepug,
firiye û çûye ser dareke dastiye û kilama xwe gotiye:
Hev
Henare gupik sore
Li
çar saliye sevi maye
Bûye
pepûkeke
Li
ser daran distiriye
Hev
Henare gupik sore
dergûşa
por zer pê maye
Lapek
derzi li wê keve
Bi
şîrê kerê reş wî dimêjîne
Daşira
Hev Henare, kinçên wê li keçka xwe kiriye û bi dergûşa Hev Henare va
birine mala lawkê mîr. Lawkê mîr, şaş mayiye û wan ra gotiye: Va
çiye!!! jina min çima weng neçe
bûye? we ne Hev Henara min a gupik sore..
Daşîr
gotîye: Li mala me kar pirr bû, germ bû, havîn bû, loma jina te reş bû.
Lawkê
mîr, bi van bawer nekiriye û şûrek da nav bera xwe û we.
Wî
bi wê ra gotiye: 'Tu êdî xunga minî.
Roke,
şivanek hatiye ser gozeke. Wî pez av daye. Mezkiriye
ku li ser tumekî Pepûkek distire.
Hev
Henare gupik sore
Li
çar saliye sevi maye
Bûye
Pepukeke
Li
ser daran distiriye
Hev
Henare gupik sore
dergûşa
por zer pê maye
Lapek
derzi li wê keve
Bi
şîrê kerê reş wî dimêjîne
Şivan,
hatiye mal. Wî ji jina xwe ra çi dîye xere, wê ra gotiye. Jina wî jî sibe
zû rabûye û wê jî ji cîranan ra gotiye.
Roke
lawikê mîr, van şoran bihîstine. Ew
hatiye mala şivên. Şivên, ew biriye cîhe ku, pezî xwe avdayî.
Lawkê mîr, çend meh şunda, pepûg dîye û ew girtiye û anîye mal.
Lawkê
mîr, destî xwe dayîye ser çûçke û serê we mistdaye. Ew çi bîne, di serê
pepûke da hinek derzî dîye. Wî, derzi yekbiyek ji serê pepûge derxistiye.
Ji Xude, Pepug bûye Hev Henar.
Paşe
Lawêkî mîr, derzi avitine serê keçkê daşîre û ew bûye pepûkeke.
Lawkê
mîr û Hev Henar, heta mirinîye bi hevra jiyaneke şad dijên.